Malarstwo
ludowe jest prostą formą wyrazu, charakteryzuje je prostota wykonania,
oszczędna kompozycja, często symetryczna i statyczna, nie próbuje się uzyskać
trójwymiarowości. Głównym motywem są wizerunki świętych, święta, zwyczaje,
obrzędy, sceny rodzajowe.
Jedną z
odmian jest malarstwo na szkle. Tworzenie obrazów na szkle
polega na malowaniu na wewnętrznej powierzchni szkła, w odwrotnej kolejności w
porównaniu z malowaniem na płótnie. Dawniej pod taflę szkła podkładało się
szablon z wcześniej przygotowanym rysunkiem. Na początek malowało się kontury
postaci, potem obraz wypełniało się kolorami, zaczynając od ostatnich
malowanych szczegółów. Współcześnie technika malowania nie zmieniła się,
wprowadzono jednak cieniowanie i łamanie barw, dzięki czemu obraz ma
indywidualny styl charakterystyczny dla artysty.
Jednym
z regionów, gdzie rozpowszechnione jest malarstwo na szkle jest Podhale,
charakteryzujące się głównie tematyką religijną i zbójnickią. Najliczniej
jednak reprezentowane jest przez różne stylowo ośrodki dolnośląskie.
Tego
typu malarstwo kutlywowane jest również na północy Polski (województwo
pomorskie i warmińsko – mazurskie), natomiast prawdopodobnie zupełnie zanikło w
centralnej Polsce.
